beeilen


/bəˈʔaɪ̯lən/

فعل
1
sich beeilen [فعل]
1
عجله کردن

گذشته: beeilte   گذشته کامل: beeilt   فعل کمکی: haben
مترادف:   eilen galoppieren hasten hechten hochschnellen huschen laufen
متضاد:   trödeln trotten
دانلود اپلیکیشن آموزشی + دیکشنری رایگان