1 . تایید کردن
[فعل]

beglaubigen

/bəˈɡlaʊ̯bɪɡn̩/
فعل گذرا
[گذشته: beglaubigte] [گذشته: beglaubigte] [گذشته کامل: beglaubigt] [فعل کمکی: haben ]

1 تایید کردن گواهی کردن

  • 1.Das Dokument wurde von einem Notar beglaubigt.
    1. مدرک توسط یک محضردار تایید شد.
  • 2.Der Notar beglaubigte die Übersetzung der Dokumente.
    2. محضردار، ترجمه مدرک را تایید کرد.
تصاویر
دانلود اپلیکیشن آموزشی + دیکشنری رایگان