1 . متکی بودن
[فعل]

beruhen

/bəˈʀuːən/
فعل ناگذر
[گذشته: beruhte] [گذشته: beruhte] [گذشته کامل: beruht] [فعل کمکی: haben ]

1 متکی بودن استوار بودن

  • 1.Diese Geschichte beruht auf Tatsachen.
    1. این داستان بر حقایق متکی است.
  • 2.Sein Rat beruht auf langer Erfahrung.
    2. پیشنهاد او بر تجربه‌ای طولانی استوار است.
تصاویر
دانلود اپلیکیشن آموزشی + دیکشنری رایگان