sein


/zaɪ̯n/

فعل
1
sein [فعل]
1
بودن

گذشته: war   گذشته کامل: gewesen   فعل کمکی: sein صرف

فعل
2
sein [بی قاعده] [فعل ناگذر]
2
[فعل کمکی]

گذشته: war   گذشته کامل: gewesen   فعل کمکی: haben صرف

فعل
3
sein [بی قاعده] [فعل ناگذر]
3
[باید] [بهتر است]

گذشته: war   گذشته کامل: gewesen   فعل کمکی: haben صرف

صفت
1
sein [صفت]
1
[صفت ملکی سوم شخص مفرد مذکر یا خنثی]

ضمیر
1
sein [ضمیر]
1
مال او [ضمیر ملکی سوم شخص مفرد خنثی و مذکر]

اسم
1
das Sein [اسم]
1
هستی وجود، بود

ملکی: Seins  
  • درباره هستی انسانی تامل کردن
دانلود اپلیکیشن آموزشی + دیکشنری رایگان