1 . پسر
[اسم]

der Junge

/ˈjʊŋə/
قابل شمارش مذکر
[جمع: Jungen(s)] [ملکی: Jungen]

1 پسر پسربچه

مترادف و متضاد Bub Kerlchen Knabe
  • 1.Ich habe zwei Kinder. Einen Jungen und ein Mädchen.
    1. من دو بچه دارم. یک پسر و یک دختر.
  • 2.In der Schulklasse sind 15 Jungen und 10 Mädchen.
    2. در کلاس 15 پسر و 10 دختر هستند.
  • 3.Vera hat letzte Woche ihr Kind bekommen, es ist ein Junge.
    3. "ورا" هفته پیش بچه‌دار شد، بچه‌اش پسر است.
تصاویر
دانلود اپلیکیشن آموزشی + دیکشنری رایگان