[فعل]

to acquiesce

/ˌækwiˈɛs/

فعل ناگذر

[گذشته: acquiesced] [گذشته: acquiesced] [گذشته کامل: acquiesced]

مشاهده در دیکشنری تصویری

1 (با بی میلی) موافقت کردن (بدون اعتراض) تن در دادن

مترادف و متضاد accept refuse

1.Sara acquiesced in his decision.

1. سارا با تصمیم او موافقت کرد [سارا به تصمیم او تن در داد].