[فعل]

to disbelieve

/ˌdɪsbɪˈliːv/

فعل گذرا

[گذشته: disbelieved] [گذشته: disbelieved] [گذشته کامل: disbelieved]

مشاهده در دیکشنری تصویری

1 باور نکردن اعتقاد نداشتن

formal

1.We have no reason to disbelieve the information.

1. ما هیچ دلیلی برای باور نکردن (آن) اطلاعات نداشتیم.
2.Why should I disbelieve her story?

2. چرا نباید به داستان او اعتقاد نداشته باشم؟