burst


/bɜrst/
/bɜːst/

فعل
1
to burst [فعل]
1
ترکیدن منفجر شدن

گذشته: burst   گذشته کامل: burst  
مترادف:   explode

فعل
2
to burst [فعل ناگذر]
2
ترکاندن منفجر کردن

گذشته: burst   گذشته کامل: burst  
  • من آن بادکنک را ترکاندم، وقتی که آن را زیادی باد کردم.

فعل
3
to burst [فعل گذرا]
3
ناگهان وارد شدن ناگهان خارج شدن

گذشته: burst   گذشته کامل: burst  
  • "استیو" ناگهان وارد اتاق شد.

اسم
1
burst [اسم]
1
انفجار ناگهانی ترکیدگی

اسم
2
burst [قابل شمارش] [اسم]
2
شیوع ناگهانی و سریع

اسم
3
burst [قابل شمارش] [اسم]
3
شروع ناگهانی

دانلود اپلیکیشن آموزشی + دیکشنری رایگان