speak


/spiːk/
/spiːk/

فعل
1
to speak [فعل]
1
صحبت کردن حرف زدن، سخن گفتن

گذشته: spoke   گذشته کامل: spoken  
مترادف:   chat converse say talk utter
متضاد:   be quiet
  • من درباره آن با مدیر صحبت کرده‌ام.
  • می‌توانم یک دقیقه با تو صحبت کنم؟
  • او هنوز هم با محبت بسیار درباره او حرف می‌زند.
  • 1. او (زبان) فرانسه را به خوبی صحبت می‌کند.
  • 2. به چند زبان خارجی صحبت می‌کنی ؟
  • Would you prefer it if we spoke in German ?
    ترجیح می‌دهید به آلمانی صحبت کنیم؟

فعل
2
to speak [فعل گذرا و ناگذر]
2
سخنرانی کردن

گذشته: spoke   گذشته کامل: spoken  
  • او برای سخنرانی کردن در کنفرانسی در مادرید دعوت شد.
  • او به طرفداری از مالیات جدید سخنرانی کرد.